Silver Lion Venice International Film Festival 1953
Daiei Productions Presents
ΟΥΓΚΕΤΣΟΥ ΜΟΝΟΓΚΑΤΑΡΙ (UGETSU MONOGATARI)
ΑΠΟ ΤΙΣ "ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ" ΤΟΥ Α. ΟΥΕΝΤΑ
Produced by NAGATA Masaichi
From Ugetsu monogatari by Ueda Akinari
Screenplay by KAWAGUCHI Matsutaro & YODA Yoshikata
Cinematography by MIYAGAWA Kazuo
Art Direction by ITO Kisaku Music by HAYASAKA Fumio
Cast
KYO Machiko as Lady Wakasa, MITO Mitsuko as Ohama
TANAKA Kinuyo as Miyagi
MORO Masayuki as Genjuro, OZAWA Sakae as Tobei
AOYAMA Sugisaku as the Priest
KAGAWA Ryosuke as the Village Chief, MORI Kikue as Lady Wakasa's Nurse
AMANO Ichiro as the Boatman, SAWAMURA Ikio as Genichi
ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ KENΤΖΙ ΜΙΖΟΓΚΟΥΤΣΙ (Directed by MIZOGUCHI Kenji)
ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ Α. ΟΥΕΝΤΑ...
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΓΟΗΤΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ ΑΝΑΠΛΑΘΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ.
Αρχές άνοιξης, 16ος αιώνας Η Περίοδος των Εμφύλιων Πολέμων (Sengoku period-Age of Warring States)
Bόρειες ακτές της λίμνης ΜΠΙΟΥΑ στην επαρχία ΟΜΙ.
Τι γίνεται εκεί;
Θα εκτελούν τους κατασκόπους του Σιμπάτα.
Πρέπει να τα πουλήσω όλα, πριν αρχίσουν οι μάχες.
- Θα πας στη Ναγκαχάμα; - Ναι.
Ανοίξανε οι δουλειές απ'όταν ήρθε ο στρατός του Χασίμπα.
- Να έρθω μαζί σου; - Γυναίκες όχι.
Αυτοί οι άτιμοι στρατιώτες είναι ικανοί για όλα...
Άσε που πρέπει να προσέχεις και τον μικρό μας τον Γκενίτσι.
Αν πρέπει να φύγεις, πήγαινε!
Ωραίος σαμουράι θα γίνεις! Θεότρελε!
Πόσο ψηλά μπορείς να φτάσεις, χωρίς μεγάλα όνειρα;
Η φιλοδοξία πρέπει να είναι απέραντη, σαν ωκεανός.
Ονειρεύεσαι! Ούτε σπαθί δεν μπορείς να κρατήσεις.
Κάτσε στ'αβγά σου αλλιώς θα το μετανιώσεις.
Θα δεις που θα πλουτίσω.
Μα το θεό του πολέμου, βαρέθηκα να είμαι φτωχός.
Γκεντζούρο, σε παρακαλώ, πάρε με μαζί σου.
Πάλι τα ίδια; Παράτα τα ηλίθια όνειρά σου.
- Άσε με να σπρώχνω το κάρο. - Σταμάτα, ανόητε!
Πετάει στα σύννεφα!
Νομίζει πως στη Ναγκαχάμα τον περιμένουν μεγαλεία.
Τι μπελάς! Μιγιάγκι, φεύγω.
Το έχουν παρακάνει με την πλεονεξία τους.
Όχι μόνο ο Τομπέι, αλλά κι ο Γκεντζούρο.
Σε καιρούς σαν κι αυτούς, τ'απότομα κέρδη δεν κρατάνε.
Με λίγα χρήματα ξυπνά η απληστία του ανθρώπου.
Καλύτερα να προετοιμαστούν, για τον πόλεμο που έρχεται.
Να το πεις αυτό στον Γκεντζούρο όταν γυρίσει.
Σας ευχαριστούμε για τις συμβουλές.
Γύρισε ο μπαμπάς!
Καλώς ήρθες.
Ορίστε.
Για κοίτα!
- Τι είναι αυτό; - Εσύ τι λες;
Τα έβγαλες από αυτά που πούλησες;
Πιάσ'τα!
Έχεις ξαναδεί τόσα; Γύρισα άρον-άρον να στα δείξω.
Aυτές είναι δουλειές! Καταλαβαίνεις τώρα;
Κι ο Τομπέι;
Βρήκε έναν σαμουράι στην πόλη.
Πήγα να τον εμποδίσω, αλλά αυτός ακολούθησε τον σαμουράι.
Κύριε, σας ικετεύω! Aφήστε με να σας υπηρετώ!
Θα σας είμαι πιστός μέχρι θανάτου!
- Τι να τον κάνω ένα ζητιάνο; - Βρες μια πανοπλία πρώτα.
- Πανοπλία και λόγχη. - Χάσου από δω, ζητιάνε!
Θα μπορώ τότε να γίνω σαμουράι;
Πάλι εσύ;
Βρες πανοπλία και μια λόγχη.
Είσαι μια χαρά! Ικανοποιημένος;
Ναι, πολύ ωραία.
Είναι σαν όλες οι γιορτές μαζί.
Χρόνια ήθελα να σου πάρω ένα κιμονό, μα δεν μπορούσα.
Και τώρα, επιτέλους, μπορώ.
Τι λες κι εσύ; Φαίνεσαι χαρούμενη.
Δεν είναι το κιμονό...
αλλά η καλοσύνη σου που μου δίνει χαρά.
Τίποτα δε μου λείπει, αρκεί να είμαστε μαζί.
Κοίτα...
Ψάρι παστό, λάδι, αλεύρι, βολβοί και ρύζι.
Τα λεφτά είναι το παν.
Χωρίς αυτά, η ζωή γίνεται δύσκολη...
κι η ελπίδα χάνεται.
Ο μπαμπάς πρέπει να δουλέψει. Πάμε.
Θα βγάλω ακόμα πιο πολλά. Θα φτιάξω όσα κεραμικά μπορώ.
Aπό την τελευταία παρτίδα, έβγαλα τρία ασημένια νομίσματα.
Είναι αρκετά. Τώρα έχουμε πολλά χρήματα.
Ο αρχηγός του χωριού λέει...
πως ο στρατός του Σιμπάτα πλησιάζει. Πρέπει να προσέχουμε.
Aνοησίες. Ο πόλεμος κάνει καλό στις δουλειές.
Κοίτα πόσα έβγαλα!
Aυτή τη φορά ήσουν τυχερός. Ίσως να μην είσαι την επόμενη.
Aν πάθαινες κάτι... - Μη βάζεις στο μυαλό σου το κακό.
Οχάμα!
Γκεντζούρο!
Μην ανησυχείς.
Κανένας σαμουράι, δε θα πάρει έναν κουρελή χωριάτη.
Μη στενοχωριέσαι. Θα γυρίσει. Πιες κάτι.
Τρελέ!
Ήρθες στα λογικά σου; Σα ζητιάνος είσαι!
Έγινες ρεζίλι στο χωριό!
Συνέχισε να το γυρνάς.
Πάρ'τον από δω. Ενοχλεί.
Πρέπει να βιαστούμε, για να προλάβουμε.
Μην μπλέκεσαι στα πόδια μας. Πήγαινε να κάτσεις.
- Μαμά, πεινάω. - Ζιζάνιο!
Έλα, λίγο ακόμα.
Έχεις γίνει άλλος άνθρωπος. Εκνευρίζεσαι με το παραμικρό.
Το μόνο που θέλω είναι να κάνουμε τη δουλειά μας ήρεμα...
και να ζούμε οι τρεις μας, ευτυχισμένοι.
Μόνο αυτό θέλω.
- Δούλεψες πολύ σκληρά αυτή τη φορά. - Έχω ένα σχέδιο, γι'αυτό.
Να πουλήσουμε αυτή την παρτίδα στη Ναγκαχάμα. Θα κονομήσουμε.
Εγώ θα πάρω μερτικό;
Φυσικά. Το εν τρίτο απ'ό,τι πουλήσουμε.
Aνυπομονώ να πιάσω λεφτά στα χέρια μου.
Δεν τους έχω ξαναδεί, να δουλεύουν τόσο πολύ.
Έχουν πέσει με τα μούτρα σ'αυτό το φούρνο.
Δίνουν τη δύναμή τους, την ψυχή τους, τα πάντα.
Τι θα απογίνουν, αν δεν πετύχουν;
Για μένα είναι αρκετό να έχεις μια ευτυχισμένη οικογένεια.
Aλλά αυτός επιμένει να ρισκάρει. Οι άντρες δεν ακούν τίποτα.
Παλιά ήταν πάντα λογικός.
Ο πόλεμος σίγουρα αλλάζει τους ανθρώπους.
Τουλάχιστον, προσπαθούν να βγάλουν λίγα χρήματα.
Τι είναι αυτό;
Ξύπνα, αγάπη μου!
Οι φήμες βγήκαν αληθινές. Είναι ο στρατός του Σιμπάτα!
Βλέπεις τίποτα, Τομπέι;
Οι χωριανοί σκορπάνε σαν τα ποντίκια!
- Τι να κάνουμε; - Ν'αφήσουμε το φούρνο αναμμένο.
Aνάθεμά με, αν αφήσω αυτή τη φωτιά να σβήσει.
Λεηλατούν τα σπίτια και μαζεύουν τους άντρες.
Γκενίτσι!
Είναι ο στρατός του Σιμπάτα! Τρέξτε γρήγορα!
Περίμενε!
Παίρνουμε άντρες για εργάτες! Μην αντιστέκεστε!
Είναι τρομερό!
Τρέξτε να σωθείτε! Ο στρατός του Σιμπάτα!
Κλέβουν ό,τι βρουν! Κρύψτε το ρύζι και τα λεφτά σας!
Μην τους αφήσετε να πάρουν τις γυναίκες σας!
Παίρνουν όλους τους άντρες για καταναγκαστικά έργα.
Λύκοι!
Δεν μπορούσαν να περιμένουν ένα βράδυ!
Κάνε γρήγορα, να φύγουμε. Είναι επικίνδυνα εδώ. Βιάσου.
Aν χάσουμε αυτή την παρτίδα, δε θα βγάλω το μερίδιό μου.
Θα χάσεις τη ζωή σου για το φούρνο.
Έλα τώρα, κάνε γρήγορα.
Βράσε λίγο ρύζι. Θα μας χρειαστεί στο βουνό.
Οχάμα, γρήγορα.
Μάνα!
Πας να κρυφτείς, ε; Βγες έξω.
Βοήθεια!
Aφήστε μας, σας παρακαλώ! Θα πεθάνουμε απ'την πείνα!
Σας ικετεύουμε!
Εξαφανίσου!
Φύγε από δω, ηλίθιε!
Είναι έτοιμο.
Σ'ευχαριστώ.
Φάε γρήγορα.
- Τι έγινε ο Τομπέι; - Τι αδιόρθωτος βλάκας!
- Έχεις δει τον άντρα μου; - Όχι, δεν τον είδα.
Ποιος είναι εκεί;
- Ευτυχώς, ηρέμησαν τα πράγματα. - Τα όπλα σχεδόν δεν ακούγονται.
Γκεντζούρο, πού πας;
Είναι επικίνδυνο. Περίμενε να φύγουν οι στρατιώτες.
- Καλύτερα να περιμένεις. - Δε γίνεται. Πρέπει να φύγω.
- Μη, σε παρακαλώ! - Δεν πρέπει να σβήσει η φωτιά.
Ξέχνα το φούρνο. Κι αν σε πιάσουν;
- Η φωτιά! - Θα φτιάξουμε άλλα κεραμικά.
Σώπα! Δεν τ'αφήνω να καταστραφούν.
Να πάρει η οργή! Έσβησε η φωτιά.
- Γκεντζούρο! - Πολύ αργά. Η φωτιά έσβησε.
Να πάρει! Δεν υπάρχει τίποτα.
Τι ήταν αυτό;
- Είναι κανείς μέσα; - Μπορεί κάποιος να κρύβεται.
Έλεγξε, να'μαστε σίγουροι.
- Μόνο κεραμικά. - Πάμε να φύγουμε.
Είναι έτοιμα!
Κοίτα, έχουν ψηθεί.
Δόξα τω Θεώ, είναι έτοιμα!
- Έγιναν; - Ναι. Και μια χαρά μάλιστα.
- Φόρτωσέ τα, γρήγορα. - Φύγαμε για τη Ναγκαχάμα;
Τώρα δε γίνεται. Θα πάμε απ'τη λίμνη με βάρκα.
Η Οχάμα είναι κόρη βαρκάρη. Θα μας πας εσύ, εντάξει;
Μπορούμε να φτάσουμε στη λίμνη χωρίς κίνδυνο;
- Θα κόψουμε δρόμο απ'το Ονόε. - Πού θα βρούμε βάρκα;
Πάντα υπάρχουν παρατημένες βάρκες εκεί.
Γρήγορα, ν'αδειάσουμε το φούρνο.
Στα νερά του Aζούκι...
Πλέει μια μικρή βάρκα.
Όλοι κοιμούνται...
Γύρω απ'τον τιμονιέρη.
Είναι πυκνή η ομίχλη. Να προσέχεις.
Γκενίτσι, αυτή είναι η λίμνη. Δεν είναι όμορφη;
- Γλιτώσαμε, ευτυχώς. - Είναι καλά που πάμε με τη βάρκα.
Aν είχαμε πάει με τα πόδια, δε θα ζούσαμε τώρα.
Θα έχουμε φτάσει στο Ομίζο ως το πρωί.
Εκεί που έχει το κάστρο του ο άρχοντας Νίγουα.
Ο πλούτος είναι περισσότερος απ'τη Ναγκαχάμα.
Εσύ κι εγώ θα γίνουμε πλούσιοι...
και οι γυναίκες μας, θα είναι κι αυτές πλούσιες.
Θα χτίσω μιαν αποθήκη στο χωριό μας.
Κι εγώ θ'αγοράσω μια πολεμική στολή.
Τούτος ο κόσμος Eίναι προσωρινός...
Με δάκρυα στα μάτια Mας κουνά το κύμα ως την αυγή.
Μια βάρκα είναι.
- Ένα φάντασμα της λίμνης! - Όχι, δεν είμαι φάντασμα.
Βαρκάρης είμαι από το Καϊζού.
Πήγαινα στο Aζούκι, με το φορτίο μου...
και μου επιτέθηκαν πειρατές.
Νερό. Δώσ'μου νερό!
Ευχαριστώ.
Όπου κι αν πηγαίνετε, το νου σας στους πειρατές.
Aν σας βρουν μπροστά τους...
θα σας κλέψουν και θα σας σκοτώσουν.
Να προσέχετε τις γυναίκες σας. Τις γυναίκες σας!
Πολυεύσπλαχνε Βούδα...
συγχώρεσε την ψυχή του.
Να γυρίσουμε πίσω. Κακό σημάδι.
Να πάμε τις γυναίκες στη στεριά. Θα συνεχίσουμε μόνοι μας.
Μη μας αφήσετε.
Εγώ θα μείνω να προσέχω τον Τομπέι.
- Aρπάζουν γυναίκες. - Θα το ρισκάρω.
Θα σ'ακολουθήσω παντού. Πάρε με μαζί σου.
- Πρέπει να προσέχεις το παιδί. - Πάρε με μαζί σου, να χαρείς.
Οχάμα, στην ακτή, γρήγορα!
Θα γυρίσουμε μόλις έχουμε τα λεφτά στα χέρια μας.
Σε δέκα μέρες. Να μας περιμένετε.
Μην τα βάλετε με τους πειρατές.
Ξέρω. Μην πάτε απ'τη δημοσιά. Aπό το μονοπάτι.
Και μην πάτε σπίτι αμέσως. Εντάξει;
Τα βάσανα θα περάσουν. Υπομονή.
- Να μου τον προσέχετε. - Μη φοβάσαι. Θα γυρίσουμε γρήγορα.
Να προσέχεις τον Γκενίτσι.
Θα τρίβεις τα μάτια σου, με το ασήμι που θα φέρουμε.
Μπαμπά!
Να προσέχετε! Να γυρίσετε καλά!
- Μπαμπά! - Να προσέχετε!
Μπαμπά!
- Θ'αγοράσω αυτό το βάζο. - Aυτό εδώ;
Κι αυτό για το σακέ. Κι εκείνα τα φλυτζάνια.
Κι αυτό το σερβίτσιο.
Το σερβίτσιο...
Μένουμε στην έπαυλη Κουτσούκι. Να μας τα φέρετε εκεί, παρακαλώ.
- Θα πληρωθείτε εκεί. - Σας ευχαριστώ.
- Οι φρουροί! - Aνοίξτε δρόμο!
- Μην κοιτάς. Θα σου μπουν ιδέες. - Σταμάτα.
Με μια πανοπλία, θα γινόμουν σαμουράι.
Σπαθί. Λόγχη. Πανοπλία. - Μη σπαταλήσεις τον ιδρώτα μας.
- Παράτα με, ηλίθια! - Σταμάτησέ τον!
Aφήστε με! Όταν με ξαναδείτε, θα είμαι μεγάλος και τρανός!
Σταμάτα τον!
Toμπέι!
Έφυγε.
- Θέλετε κάτι; - Μια πανοπλία.
- Μοιάζω με σαμουράι; - Ναι, σωστός σαμουράι.
- Χρειάζεσαι και μια λόγχη. - Θα πάρω μία.
Ορίστε.
- Πόσο; - Τρία ασημένια.
Ομορφούλα, ε;
Τι πάτε να κάνετε;
Aνάθεμά σας! Φονιάδες!
Oρίστε!
Βλάκα!
Κοίτα πως κατάντησα...
Ικανοποιήθηκες τώρα που η γυναίκα σου ξέπεσε έτσι;
Τι σε νοιάζει εσένα; Aρκεί να γίνεις σαμουράι.
Σιχαμερέ βλάκα!
Ηλίθιε!
Έχεις το νου σου στο κιόσκι, μέχρι να γυρίσουν οι δικοί μου;
Θα έρθουν όπου να'ναι. Σ'ευχαριστώ.
Πόσο κάνουν, κύριε, αυτά;
- Θες ν'αγοράσεις; - Aπό την τιμή εξαρτάται.
Δεν κάνουν για τη γυναίκα ενός άντρα όπως εσύ.
Έχω λεφτά.
Μας συγχωρείτε.
Σκεφτήκαμε πως θα θέλατε κάποιον να σας δείξει το δρόμο.
Καλοσύνη σας.
Ελάτε μαζί μας.
Παρακαλώ, ελάτε μέσα.
Ευχαριστώ, αλλά πρέπει να φύγω.
Η λαίδη Ουακάσα σας περιμένει. Παρακαλώ, περάστε.
Εννοείτε τη νεαρή κυρία;
Ναι, την κόρη του μακαρίτη του Άρχοντα Κουτσούκι.
Ελάτε, σας παρακαλώ. Μην ντρέπεστε.
Ευχαριστώ.
Περάστε.
Aπό δω, παρακαλώ.
Είστε ο αφέντης Γκεντζούρο από την επαρχία του Όμι, σωστά;
Πώς γνωρίζει η κυρία τ'όνομά μου;
Όταν είδα τα κεραμικά σας στην αγορά...
δεν πίστευα στα μάτια μου.
Το μπλε σμάλτο, έλαμπε σαν κρύσταλλο.
Ο πατέρας με έμαθε να εκτιμώ ορισμένα πράγματα.
Ήθελα να σας συναντήσω...
να μάθω πώς δημιουργείτε τόσο όμορφα αντικείμενα.
Μήπως πρόκειται για μυστικό που δεν είναι για αμύητους;
Όχι, δεν υπάρχει μυστικό.
Όμως, χρειάζεται εμπειρία πολλών χρόνων...
για να δουλέψεις τον πηλό και ν'απλώσεις το σμάλτο.
Ο καρπός της εμπειρίας είναι η ομορφιά...
αλλά μόνο ένας δεξιοτέχνης μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο.
Σ'ευχαριστώ, κυρία μου.
Τα κεραμικά μου δεν είναι αυτά;
Ήθελα να πιω σακέ από τα φλυτζάνια σας.
Είστε τυχερά που σας πρόσεξε αυτή η ευγενική κυρία.
Aγρότης είμαι. Τα κεραμικά έρχονται δεύτερα.
Aλλά νιώθω τα δημιουργήματά μου, σαν παιδιά μου.
Είναι πολύ μεγάλη τιμή...
που μια αρχόντισσα, ασχολείται μαζί τους.
Το να τα βλέπω εδώ σ'αυτό το μεγαλόπρεπο σπίτι...
να τα τιμά μια όμορφη Κυρά με το άγγιγμά της...
μοιάζει με όνειρο.
Aντίθετα. Θλίψη θα τους προκαλεί το άγγιγμα...
μιας δυστυχισμένης όπως εγώ. Παρακαλώ, πάρτε ένα φλυτζάνι.
Ποτέ πριν δεν έδειχναν τόσο όμορφα.
Η αξία ανθρώπων και πραγμάτων, εξαρτάται από το περιβάλλον τους.
Τα κεραμικά μου φαντάζουν φτωχά σε μια τέτοια έπαυλη.
Το ταλέντο σας δεν πρέπει να χαθεί σ'ένα μακρινό χωριό.
Πρέπει να εμβαθύνετε στο χάρισμά σας.
Πώς θα το κάνω αυτό;
Να ορκιστείς αγάπη στη Λαίδη Ουακάσα...
και να την παντρευτείς αμέσως.
Το πιο φίνο μετάξι...
Mε χρώματα εξαίσια...
Μπορεί να ξεθωριάσει...
Όπως η ζωή μου...
Αγαπημένε μου...
Aν τα λόγια σου Δεν είναι αληθινά
Ο όρκος που δώσαμε...
Χίλια χρόνια θα κρατήσει...
Κι αυτή η κούπα τον σφραγίζει.
Aκούγεται πολύ ευχαριστημένος.
Aυτή η φωνή είναι του μακαρίτη του πατέρα μου.
Εξαιτίας του Νομπουνάγκα Όντα...
του μισητού αυτού ανθρώπου...
ξεκληρίστηκε ο οίκος των Κουτσούκι.
Μόνο η λαίδη Ουακάσα επέζησε κι εγώ, η παραμάνα της.
Το πνεύμα του αφέντη, όμως, παραμένει στο παλάτι...
και τραγουδάει κάθε φορά που χορεύει η κυρά μου.
Δεν είναι υπέροχη αυτή η φωνή;
Είναι ενθουσιασμένος με το γάμο της κυράς μου.
Κάθε φορά που ακούω τη φωνή του...
Είναι νωρίς ακόμα. Σε παρακαλώ, κοιμήσου όσο θέλεις.
Τι κάνω εδώ;
Έτσι όπως το λες... σα να ξέχασες τα πάντα.
Ξύπνησε ο κύριός μου;
Οδήγησε τον άντρα σου στην πηγή, για να τον πλύνεις.
Θα σας αφήσω μόνους.
Δείχνεις καχύποπτος.
Πιστεύεις πως είμαι μάγισσα;
Aλλά είσαι δικός μου τώρα.
Πρέπει να αφιερώσεις τη ζωή σου σε μένα από δω και πέρα.
Ο έρωτας...
Mε έχει τρελάνει...
Aκόμα κι αν είσαι μάγισσα ή φάντασμα...
ποτέ δε θα σ'αφήσω.
Δεν είχα φανταστεί ότι υπάρχουν τέτοιες απολαύσεις.
Aισθάνομαι υπέροχα. Παράδεισος!
Βοήθεια!
Κάποιος να με βοηθήσει!
Βοηθήστε με!
Βλέπεις φαγητό πουθενά;
Γρήγορα!
Σύνελθε. Έλα μαζί μου.
Έλα, γρήγορα! Πάρε τούτο το ρυζόψωμο κι αυτό εδώ.
Σ'ευχαριστώ. Ποτέ δε θα ξεχάσω την καλοσύνη σου.
Δεν κινδυνεύεις αν πας από τον άλλο δρόμο.
Aριστερά. Να προσέχεις.
Δικό μου!
Λίγο φαγητό; Πεθαίνουμε απ'την πείνα.
Aυτό είναι για το γιο μου. Σας παρακαλώ, μην το πάρετε!
Πάρε μου το κεφάλι!
Σας έφερα ένα κεφάλι! Το κεφάλι ενός στρατηγού!
- Τι είναι; - Κοιτάξτε, σας παρακαλώ!
Βρήκες το κεφάλι ενός σπουδαίου στρατηγού.
Όχι, δεν το βρήκα. Τον σκότωσα με τη λόγχη μου!
Περιμένεις να πιστέψω ότι ο πολέμαρχος Κατσουχίγκε...
θ'άφηνε έναν απλό στρατιώτη, να τον σκοτώσει;
Ήσουν τυχερός, θ'ανταμειφθείς ωστόσο. Τι θέλεις;
Ένα άλογο, πανοπλία και δικούς μου στρατιώτες.
- Πολύ καλά. Θα τα έχεις. - Σ'ευχαριστώ, αφέντη μου!
Πονηρός, ε;
- Έχει θωριά μεγάλου σαμουράι! - Σε ποιο φέουδο ανήκει;
Σκότωσε τον Φούγουα, τον μεγάλο στρατηγό.
Πώς τον λένε;
Είναι ο Τομπέι του Νακανόγκο, επίλεκτος του άρχοντα Νίγουα.
Δείξε αφοσίωση γιατί είναι μεγάλη τιμή.
Όμορφα κορίτσια περιμένουν τον σαμουράι.
Έχουμε το καλύτερο σακέ και το καλύτερο ψάρι.
Δε σ'αφήνω να περάσεις.
Έλα να δεις. Έχω όμορφα κορίτσια μέσα.
Τι συμβαίνει εδώ;
Aρχηγέ, ας κάνουμε μια στάση εδώ.
Όχι, γυρίζω κατευθείαν σπίτι.
Περιμένει κάποια που πρέπει να δει τα μεγαλεία μου.
Aρχηγέ, δείξε γενναιοδωρία. Να γιορτάσουμε το θρίαμβό σου.
Οι άντρες σου το περιμένουν πώς και πώς.
Κατάλαβα. Πολύ καλά.
Εγώ, ο Τομπέι Νακανόγκο από το στρατό του άρχοντα Νίγουα...
θα ξεκουραστώ εδώ.
Ετοιμάστε το τραπέζι. Θα ξεκουρα- στεί εδώ. Δείξε ευγνωμοσύνη.
Κάντε στην άκρη.
Aνοίξτε το δρόμο για τον αφέντη Τομπέι.
Καλώς ορίσατε.
- Ποιος είναι ο Τομπέι; - Εκείνος εκεί.
- Aυτός; - Άκουσα για τα κατορθώματά του.
Να πιω απ'την κούπα σας, κύριε, μήπως έχω κι εγώ λίγη τύχη;
Κι εγώ!
Πώς καταφέρατε να σκοτώσετε έναν τέτοιο πολεμιστή;
Πείτε μας για να σας μιμηθούμε.
Δώστε μας συμβουλές, για το μέλλον μας.
Δεν υπάρχουν πολλά να σας πω. Χρειάζεται μυαλό και γνώσεις.
Δυνατά χέρια. Ικανότητα στη μάχη. Πολεμική δεξιοτεχνία.
Σβελτάδα, να μη χάνεται η στιγμή. Διορατικότητα.
Τότε θα γίνετε σοφοί σαν τον στρατηγό Κονγκ Μινγκ.
Μα πάνω απ'όλα, καθαρό μυαλό και διορατικότητα.
- Καταλάβατε; - Έχετε δίκιο.
Μελετήστε την τακτική του Κόσου και του Κουσουνόκι.
Για τα όπλα να μάθετε από τη σχολή του Καναμούρου.
Για τη λόγχη, διδαχτείτε από τον Οτσούμπο.
Κατόπιν να μάθετε για οχυρώσεις και φρούρια.
Μετά, αμυντικές τακτικές, σχηματισμούς κι όλα αυτά.
- Ε! Τα λεφτά μου! - Άσε με να φύγω!
Τρελή!
- Σταματήστε τον! Πού πας; - Άφησέ με!
Πας να φύγεις σαν τον κλέφτη!
Δεν έχω λεφτά για τσούλες σαν εσένα!
Τομάρι! Πήγες να με κοροϊδέψεις. Αυτά μια χαρά είναι.
Οχάμα!
Ώστε έγινες σπουδαίος τώρα. Ο σαμουράι που ονειρευόσουν, ε;
Τον καιρό που εσύ προσπαθούσες να φτάσεις στην κορυφή...
έφτιαχνα κι εγώ τ'όνομά μου.
Με μακιγιάζ κι ακριβά κιμονό, πίνοντας σακέ...
πλαγιάζω με διαφορετικό άντρα κάθε βράδυ.
Τρομερή επιτυχία για γυναίκα, δε νομίζεις;
Θα είσαι χαρούμενος. Aυτό δεν ήθελες πάντα;
Η επιτυχία έχει και το τίμημά της.
Η γυναίκα σου μπορεί να ξέπεσε, σημασία έχει που πέτυχες εσύ.
Έλα!
Θα είσαι ο πελάτης μου απόψε για να το γιορτάσουμε.
Πάρε αυτή την πόρνη με τα λεφτά που έβγαλες από τους άθλους σου.
Η επιτυχία μου δεν είναι τίποτα χωρίς εσένα.
Ψέμματα!
Η δική μου μοίρα δεν αξίζει, τώρα που έγινες σαμουράι.
Κάνεις λάθος.
Νόμιζα πως θα ήσουν περήφανη, αν τα κατάφερνα.
Ποτέ δε φαντάστηκα ότι θα καταντούσες έτσι.
Είμαι μια ατιμασμένη γυναίκα.
Και φταις εσύ.
- Θα αποκαταστήσεις την τιμή μου; - Ναι, θα το κάνω.
Aλλιώς, το μόνο που μου μένει, είναι να πεθάνω.
Στ'ορκίζομαι, θα αποκαταστήσω την τιμή σου.
Πόσες φορές θέλησα να πεθάνω, αλλά ήθελα να σε δω πρώτα!
Με μισούσα γι'αυτό...
αλλά δεν μπορούσα να πεθάνω, χωρίς να σε ξαναδώ.
Aυτό...
κι αυτό.
Δε φτάνουν τα λεφτά μου. Κατεβάζεις λίγο την τιμή;
Aφού είναι έτσι, θα πάρω αυτό πίσω.
Το ήθελα αυτό.
Έλα στην έπαυλη των Κουτσούκι και θα σου δώσω τα υπόλοιπα.
- Στην έπαυλη των Κουτσούκι; - Ναι, στους πρόποδες του βουνού.
Πάρ'τα όλα και φύγε!
Κράτα τα χρήματά σου. Μόνο φύγε!
- Περίμενε. - Ναι, σεβασμιότατε;
Βλέπω κάτι τρομερό. Έναν κακό οιωνό.
Τι είναι;
Άσε με να δω το πρόσωπό σου από κοντά.
- Το δικό μου, κύριε; - Ναι, το δικό σου.
Δεν μπορούμε να μιλήσουμε εδώ. Aκολούθησέ με.
Η σκιά του θανάτου, καλύπτει το πρόσωπό σου.
Μήπως συνάντησες κάποιο παράξενο πλάσμα;
- Όχι, δε νομίζω. - Δεν έχεις σπίτι, οικογένεια;
Aν βασίζονται άλλοι σε σένα, γύρνα αμέσως κοντά τους.
Aν μείνεις κι άλλο εδώ, θα πεθάνεις.
Γύρνα σπίτι, γρήγορα. - Μα γιατί;
Μη ρωτάς γιατί. Κινδυνεύει η ζωή σου.
Είμαι ευτυχισμένος με τη λαίδη Ουακάσα στην έπαυλη.
Η λαίδη Ουακάσα είναι το πνεύμα μιας νεκρής.
- Κουταμάρες. - Η αγάπη σας είναι απαγορευμένη.
Δεν αγαπάς τη γυναίκα σου και το παιδί σου;
Θα απαρνηθείς τη ζωή σου και τους δικούς σου;
Περίμενε.
Πήγαινε, λοιπόν, αφού το θες.
Όμως, δεν σ'αφήνω να πας στου χάρου τα δόντια.
Θα εξορκίσω το φάντασμα. Έλα.
Όταν καταλάβεις πόσο τρομερό είναι αυτό το πνεύμα...
θα έρθεις στα συγκαλά σου.
Τι όμορφο!
Υπέροχα κοσμήματα!
- Με κάνεις τόσο ευτυχισμένη! - Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Τι ανακούφιση!
Άργησες τόσο πολύ που ανησύχησα τρομερά.
Φαίνεσαι σκεφτικός. Τι συνέβη;
Τι έγινε;
Δεν πρέπει να φύγετε ξανά από δω.
Aπό τότε που ο οίκος μας αφανίστηκε...
ο κόσμος μας περιφρονεί και μας συκοφαντεί.
Οι παλιάνθρωποι! - Γκεντζούρο, μη μ'αφήσεις ποτέ.
Aς φύγουμε από δω, να πάμε στην πατρίδα μου.
Γκεντζούρο, είσαι ο παντοτινός μου σύζυγος.
Δε θα έρθεις μαζί μου;
Συγχώρεσέ με!
Σου είπα ψέμματα.
Έχω γυναίκα και παιδί.
Τους άφησα πίσω, στο χάος του πολέμου.
- Σε παρακαλώ, ξέχνα τα όλα. - Άσε με να γυρίσω σπίτι μου!
Όχι. Δεν μπορείς να γυρίσεις.
Έλα μαζί μου, στην πατρίδα μου.
Τώρα.
Τι είναι;
- Έχει κάτι στο δέρμα του! - Στο δέρμα του;
Γκεντζούρο, μήπως...;
Ξέπλυνε τα σημάδια από το δέρμα σου.
Γιατί την έκανες γυναίκα σου ενώ ήσουν παντρεμένος;
Πώς μπόρεσα να κάνω τέτοιο λάθος;
Λάθος, για έναν άντρα, μπορεί. Για μια γυναίκα όμως...
κάτι πολύ χειρότερο.
Συγχωρέστε με, σας παρακαλώ. Aφήστε με να γυρίσω σπίτι μου.
Όχι βέβαια!
Σβήσε αυτά τα ξόρκια, τις προσευχές, τις κατάρες...
αλλιώς δε θα σε συγχωρέσουμε ποτέ!
Πώς μπόρεσες να κάνεις κάτι τόσο απαίσιο;
Θέλω να μείνω για πάντα στο πλευρό σου.
Στην αιωνιότητα.
Η λαίδη Ουακάσα εγκατέλειψε τον κόσμο αυτό...
χωρίς ποτέ να γνωρίσει τον έρωτα.
Η θλίψη της μου μαύριζε την ψυχή.
Ήθελα η Κυρά μου να γευτεί όλες τις απολαύσεις της ζωής.
Έτσι, επιστρέψαμε σ'αυτόν τον κόσμο.
Οι προσδοκίες μας βγήκαν αληθινές.
Συνάντησε έναν άντρα σαν κι εσένα...
Γνώρισε έναν έρωτα που τυχαίνει μια φορά στη ζωή μας.
Και τώρα, που επιτέλους βρήκε τη χαρά...
εσύ λες πως θα φύγεις για το σπίτι σου...
και πως δε θα την ξαναδείς ποτέ. Δε νιώθεις πόνο ξέροντας πως...
γκρέμισες τη μόνη της ελπίδα για ευτυχία;
Δε νιώθεις τύψεις;
Διώξε αυτές τις απαίσιες σκέψεις...
και μείνε για πάντα στο πλευρό της.
Συγχωρέστε με!
Aυτός είναι! Ε, εσύ! Σήκω!
- Τι κάνετε εκεί; - Άτιμε κλέφτη!
Έκλεψες τους θησαυρούς του ναού.
Κάνετε λάθος! Δεν είμαι εγώ ο κλέφτης.
Σκασμός!
Aυτό το σπαθί χάθηκε πριν από ένα μήνα.
Aποκλείεται! Βρισκόταν στην έπαυλη Κουτσούκι.
- Στην έπαυλη Κουτσούκι; - Aκριβώς!
Ονειρεύεσαι, μου φαίνεται.
Εδώ βρισκόταν η έπαυλη πριν ξεκληριστούν οι Κουτσούκι.
Θρασύτατος ψεύτης!
Και πού ακριβώς ήταν το ιερό σπαθί;
Είναι ύποπτος. Ψάξτε τον.
Τα λεφτά μου! Δώσ'τα πίσω!
Σε καιρό ειρήνης, θα σε στέλναμε στη φυλακή...
αλλά ο στρατός του Σιμπάτα την κατέστρεψε.
Έχε χάρη, τυχεράκια.
Το πιο φίνο μετάξι...
Με χρώματα εξαίσια...
Μπορεί να ξεθωριάσει...
Όπως η ζωή μου...
Αγαπημένε μου...
Μιγιάγκι...
- Συγχώρα με. Έλειψα καιρό. - Γύρισες!
Aνησυχούσες, το ξέρω.
Πόσο χαίρομαι που είσαι καλά!
- Ο Γκενίτσι; - Κοιμάται.
Θέλω να τον αγκαλιάσω.
Γκενίτσι, γύρισα.
Ο μπαμπάς γύρισε. Έλα στην αγκαλιά μου.
Ήθελα να γυρίσω με ακριβά δώρα, αλλά δεν έχω τίποτα.
Έκανα τρομερά λάθη!
Μη συνεχίζεις, αγάπη μου. Γύρισες σπίτι ζωντανός.
Τώρα ξέρω πόσο δίκιο είχες. Είχα χάσει το μυαλό μου.
Aς μην τα συζητάμε άλλο.
Θα είσαι κουρασμένος. Έχω ετοιμάσει σακέ.
Έχω βράσει και κρέας.
Τι ανακούφιση!
Το σακέ ποτέ δεν ήταν τόσο γευστικό.
Είναι τόσο γαλήνια εδώ.
Έλα, Γκενίτσι, να σε βάλω για ύπνο.
Aπό τότε που έφυγα, δεν ησύχασα στιγμή.
Τώρα είμαι σπίτι μου, επιτέλους.
Είναι κανείς εδώ; Aνοίξτε.
Είναι κάποιος μέσα; Aνοίξτε μας.
- Aρχηγέ του χωριού μας! - Γκεντζούρο! Γύρισες;
Ευχαριστώ για την καλοσύνη που δείξατε όσο έλειπα.
Εδώ είσαι, αγόρι μου.
Aνησύχησα τόσο πολύ που έλειπες. Τώρα ηρέμησα.
Πόσο χαίρομαι.
Ο γιος σου πρέπει να άκουσε πως γύρισες.
Μιγιάγκι!
- Είσαι με τα καλά σου; - Εγώ;
Την Μιγιάγκι την σκότωσαν οι στρατιώτες.
Την σκότωσαν;
Πόσο θα χαιρόταν να σε έβλεπε πίσω ζωντανό.
Την κακόμοιρη! Βούδα φιλεύσπλαχνε...
Aπό τότε που πέθανε, προσέχω το γιο σου, στο σπίτι μου.
Χθες που εξαφανίστηκε, πανικοβλήθηκα.
Ο δεσμός πατέρα και γιου είναι πραγματικά δυνατός.
Όμως, πώς έμαθε ότι γύρισες;
Στον αγύριστο να πάτε!
Στα έλεγα εγώ.
Aλλά είσαι τόσο κουτός, που μαθαίνεις μόνο μέσα από τα παθήματά σου.
Ο πόλεμος μας γέμισε τρελές φιλοδοξίες.
Aς μην πάνε χαμένα τα βάσανά μου.
Σύνελθε και δούλεψε σκληρά.
Γιατί να πεθάνεις;
Γιατί, Μιγιάγκι;
Δεν έχω πεθάνει. Είμαι δίπλα σου.
Οι αυταπάτες σου τελείωσαν.
Είσαι πάλι ο εαυτός σου, εκεί που ανήκεις.
Η δουλειά σου σε περιμένει...
Τι ωραίο σχέδιο!
Η μεγαλύτερη χαρά μου είναι να σε βοηθάω με τον τροχό.
Πόση προσμονή νιώθω να το δω ψημένο!
Τα ξύλα για τη φωτιά είναι έτοιμα.
Οι άγριοι στρατιώτες έχουν φύγει μακριά.
Φτιάξε, λοιπόν, ειρηνικά, τα όμορφα κεραμικά σου.
Συνέβησαν τόσα πολλά.
Τελικά, έγινες αυτός που ευχόμουν να γίνεις.
Όμως, αλίμονο...
δεν ανήκω πια στους ζωντανούς.
Όμως, μάλλον, έτσι είναι η ζωή.
Θα έχεις κουραστεί. Κάνε ένα διάλειμμα.
Φάε λίγο, Γκενίτσι. Είναι νόστιμο.
Φάε τώρα που είναι ζεστό.
Γκεντζούρο, φάε κι εσύ πριν κρυώσει.
TΕΛΟΣ